Kalpten Tabanlara
Dua Lipa’nin düğününden Zendaya’nin tükenmeyen Pigalle’lerine, Christian Louboutin’in kırmızı tabanları yeniden spot ışıklarının altında. Modanın en ünlü topuklarının ardındaki tasarımcıysa hiçbir zaman şöhretin peşinden koşmadı. Çok sevilen Pigalle modelini yeniden gündeme taşırken Louboutin popüler kültürü, seyahatlerini ve neden içgüdünün her zaman hırsa üstün geldiğini anlatıyor.
ELLE TÜRKİYE 17 Kasım 2026

Yazı: Tamison O’Connor
Fotoğraflar: Otto Masters
Styling: Nina Gahren Williamson
İngilizceden Çeviren: Muhammet Bozkurt


Christian Louboutin’la buluştuğumda, kısa tüylü geleneksel bir “papakha” şapkası takıyordu. Şapkayı kısa süre önce Gürcistan’a yaptığı bir seyahatte satın almış. “Birkaç hafta önce doğum günü partisi için oradaydım” diyor. “Çok güzel. Yemekler nefis. Kiliseler çok güzel. Harika müzeler var. Tiflis şehri inanılmaz” diye anlatıyor heyecanla.

Bunun dışında Louboutin oldukça sakin bir izlenim bırakıyor. Özellikle tavırları oldukça mütevazı. Yine de bu yazı için portresini çekmeye başladığımızda gözlerimi ondan alamıyorum. Takımının üzerine geçirdiği akışkan Gürcü paltosu (o da seyahatinden bir başka hatıra) ve şapkasıyla son derece çarpıcı, neredeyse asil bir siluet çiziyor. Gerçi belki de bundan fazlasını beklemek mümkün değil. Sonuçta o, öldürücü stiletto’nun kralı.

2000’ler ve 2010’ların başında Louboutin’ın yüksek topuklu ayakkabıları, lüksün en güçlü statü sembollerinden birine dönüştü. Ticari marka olarak tescillenen (evet, yasal olarak koruma altında) parlak kırmızı tabanları sayesinde anında tanınıyorlardı. Topuklular, üst düzey lüksün ve kültürel sermayenin kısa yoluna dönüştü.

“Mükemmeliyetçi değilim. İşimi iyi yapmak isterim ama hayatımı böyle bir baskıyla sürdürmek istemiyorum.”

Sonra trendler değişti: Sneaker kültürü yükseldi, sokak giyimi yüksek moda podyumlarını ele geçirdi ve kadınlar yüksek topuklular yerine daha konforlu düz ayakkabıları tercih etmeye başladı. Pandemi ise stiletto’nun sonunu getiren son darbe gibi göründü; dünya genelindeki kapanmalar, gökyüzüne uzanan topukluları giymek için neredeyse hiçbir fırsat bırakmadı.

Ancak şimdi Louboutin topuklular güçlü bir geri dönüş yaşıyor. Z Kuşağı, kırmızı tabanlı ayakkabıları yeniden spot ışıklarının altına taşıyor. Zendaya’yı kırmızı halıda ayağında bir çift Louboutin “So Kate” stiletto olmadan görmek neredeyse mümkün değil. Addison Rae ise performans provalarında bile topuklularını çıkarmıyor. Dua Lipa geçtiğimiz günlerde bir çift Louboutin’la evlendi; tercihi “Miss Z” modeliydi. Ben bu yazıyı yazarken Ariana Grande de dünya turnesinde Louboutin’larıyla sahne alıyor. Tyla da çoğu zaman güvendiği kırmızı tabanlı topuklularına dönüyor.

Bu, lüks markaların elde etmek için büyük bütçeler ayırdığı türden bir pazarlama başarısı. Louboutin ise bunun için hiçbir şey yapmadı. “Popüler kültürün bir parçası olmaya çalışmadım” diyor. Yine de Cardi B gibi önemli rap yıldızlarının pahalı kırmızı tabanlı ayakkabıları şarkılarında anması, markaya ister istemez güçlü bir kültürel değer kazandırıyor.

Tasarımcı, bu kesişimi daha büyük bir ekosistemin parçası olarak görüyor. “Tasarım, arzu, cinsellik, feminenlik ama aynı zamanda özgürlükle de ilgili.” Bir an duruyor. “Özgürlükle çok güçlü bir bağı var” diyor. “Bu beni çok mutlu ediyor.”

Louboutin her zaman tutkularının iç pusulasını yönlendirmesine izin verdi. Modanın birçok önemli figürü, küresel bir imparatorluk kurma hayaliyle yola çıkar; keskin bir hırs ve uzun vadeli iş planlarıyla ilerler. Louboutin’ın rotası ise çok daha dolambaçlıydı.

Gömlek, 48.950 TL, PAUL SMITH
Şapka ve gözlük, kendisine ait

Moda dünyasındaki ilk işinin ardından ayrılıp peyzaj bahçıvanı olarak çalışmaya başladı. “Her zaman hayatın beni götürdüğü yere gitmeyi düşündüm. Mükemmeliyetçi değilim. İşleri iyi yapmak isterim ama hayatımı böyle bir baskıyla sürdürmek istemiyorum” diyor çekim sonrasında, bir fincan çay eşliğinde.

Bu, marangoz olan babası Roger’dan öğrendiği bir dersti. Babası ona ahşapla çalışırken damarların yönünü takip etmek gerektiğini öğretmişti; ona karşı çalışmaya kalkarsanız sonunda eliniz kıymıklarla dolardı. Louboutin bunu felsefi bir derse dönüştürdü: Hayatın akışına uy, seni götürdüğü yere saygı duy.

“Bir süre sonra şunu fark ettim: Eğer hiçbir sınır koymazsan gökyüzü bile sınır değil. Bir şeyleri siz yönlendirmediğinizde çok daha ilginç olabilirler.”

Neyse ki yolu yeniden ayakkabı tasarımına çıktı ve çocukluğundan beri tutkuyla yaptığı yüksek topuk eskizleri, küresel bir ayakkabı imparatorluğuna dönüştü. Bu imparatorluğun değeri 2021 yılında 2.25 milyar euro olarak hesaplanıyordu.

Louboutin gençken moda dünyasında çalışmayı hedeflememiş olsa da en sevdiği uğraşlardan biri topuklu ayakkabı çizmekti. Paris’in doğusundaki 12. Arrondissement’da, işçi sınıfından bir ailenin içinde, sıradışı ama son derece mutlu bir çocukluk geçirdi. Babası Roger, ev hanımı annesi Irene ve kendisinden büyük üç kız kardeşiyle birlikte büyüdü.

Okuldan sıkılmıştı. “13 yaşıma geldiğimde artık okula karşı hiçbir hevesim kalmamıştı” diyor. Bunun yerine zamanını kulüplerde geçiriyor, mahalledeki sinemada 1970’lerin Bollywood ve Mısır filmlerini izliyor, evinin yakınındaki Afrika ve Okyanusya Sanatları Müzesi’ni keşfediyordu. Tüm bu tutkular, onda seyahate ve farklı kültürlere karşı güçlü bir merak uyandırdı.

“Dünyanın mahallemden çok daha büyük olduğunu keşfettim” diye anlatıyor.

Ünlü kabare ve müzikhol Folies Bergère’e, Faubourg-Montmartre’daki o görkemli salona da sık sık gizlice giriyordu. “Showgirl’lere takıntılıydım” diyor. “O dönemdeki en yakın arkadaşımla sık sık müzikhole gider, gizlice içeri sızardık. En sevdiğim şey müzikallerdi. Ben de bu kızlar için ayakkabılar çizsem nasıl olur diye düşündüm.”

LA PIGALLE Topuklu ayakkabı, 56.770 TL, CHRISTIAN LOUBOUTIN
Etek, fiyatı istek üzerine, MCQUEEN
Külotlu çorap, 650 TL, CALZEDONIA

Gezgin ruhu, 20’li yaşlarının başında onu Mısır’dan Hindistan’a uzanan bir rotada dünyayı dolaşmaya sürükledi. Seyahatlerini çalışarak finanse ediyordu: Paris’te Charles Jourdan’da staj yapıyor, Chanel ve Saint Laurent gibi modaevlerine ayakkabı eskizleri satarak serbest çalışıyordu. “Benim yöntemim şuydu: Biraz para kazanırım, iki ay seyahat ederim, geri dönerim, çizerim, yine biraz para kazanırım ve yeniden yollara düşerim” diyor.

Ardından Roger Vivier’nin asistanı olarak işe girdi ve tasarımcıya, Paris’teki retrospektifi de dahil olmak üzere birkaç projede destek oldu. “Sonrasında, başka hiç kimseyle çalışmayacağımı düşündüm. Hayran olduğum Roger’la yaşadığım heyecanın aynısını bana kimse veremezdi.” İşte o zaman bahçeciliğe yönelmeye karar verdi.

Huzursuzluğu onu yeniden ayakkabı tasarımına döndürdü. “Bir bahçe yapmak için çok sabırlı olmanız gerektiğini fark ettim ancak 10 yıl sonra güzel görünmeye başlıyor. 26 yaşındayken ‘Ama ben 10 yıl sonra ölmüş olacağım!’ diye düşünüyorsunuz. Sonunda bunun çok uzun süreceğine karar verdim.”

Bir daha Vivier kadar ilham verici biriyle çalışamayacağına inanarak kendi yolunu çizmeye karar verdi. Böylece 1991’de Galerie Vérot-Dodat’da kendi mağazasını açtı.

İkonik kırmızı taban ise birkaç yıl sonra ortaya çıktı. Tasarımcı, birlikte çalıştığı modellerden birinin tırnaklarını kırmızıya boyadığını gördüğünde aklına bir fikir geldi. “Çizimlerime gerçekten sadık kalmak istiyordum. 1960’ların serigrafi baskılarını ve pop art’ı düşünerek parlak renklerle eskizler yapıyordum” diyor. Buna karşılık ayakkabılarının arkadan görünen büyük siyah tabanları vardı. “Çizimlerimde hiç siyah olmadığını fark ettim. O siyahı ortadan kaldırmam gerekiyordu. Ben de oje şişesini alıp tabanı kırmızıya boyadım!”

Bu neşeli spontane tavır, Louboutin markasının merkezinde yer alıyor. Çocukken en sevdiği filmlerden biri, hiçbir şeyi fazla ciddiye almayan ikiz kız kardeşleri konu alan 1960’ların müzikali “Les Demoiselles de Rochefort”tu. “Çok feminenler, çok oyuncular,” diyor. “İnsan hem ciddi hem de ciddiyetsiz olabilir. Bana göre bu ikisinin bir arada olması çok önemli.”

Bu formül, onca yılın ardından bile ayakkabılarının en çok satanlar arasında kalmasını sağlıyor.

“Louboutin, trendlerin peşinden gitmek uğruna yaratıcı vizyonundan hiçbir zaman ödün vermedi. İkonik kırmızı tabandan kendine özgü feminen siluetlere kadar her tasarım, dünyanın her yerinde anında tanınan özgün bir bakış açısını yansıtıyor” diyor Mytheresa’nın Baş Satın Alma ve Grup Moda Girişimleri Sorumlusu Tiffany Hsu. Markanın perakendeci için "olağanüstü performans gösteren" markalardan biri olduğunu belirten Hsu, sözlerine şöyle devam ediyor: "Markanın merkezinde Louboutin'ın kendisi var; hayal gücü, karizması ve sarsılmaz tutkusu, modaevine canlılık ve güncellik kazandırmaya devam eden vizyoner bir yaratıcı."

Louboutin'ı farklılaştıran bir diğer unsurun da sınırları zorlamaya olan isteği ve benzersiz yaratıcılığı olduğunu söyleyen Harrods Aksesuar ve Ayakkabı Direktörü Josie Gardner da aynı fikirde. Paris Moda Haftası sırasında Louboutin’ın düzenlediği teatral deneyimleri buna örnek gösteriyor. Gardner, özellikle 1950’ler Hollywood’unun su balesinden ilham alan gösteriyi hatırlıyor: Fransız Olimpik artistik yüzme takımının Miss Z topuklularıyla gerçekleştirdiği çağdaş yorum. Marka, izleyicisini büyüleyen bir heyecan ve fantezi duygusunu sürekli olarak sunarken lüks dünyasındaki kendine özgü konumunu da güçlendiriyor.

“En sevdiğim şey müzikallerdi. Showgirl'lere takıntılıydım. Bu kızlar için ayakkabılar çizsem nasıl olur diye düşündüm.”

La Pigalle topuklu ayakkabı, 56.770 TL, CHRISTIAN LOUBOUTIN
Christian’ın üzerinde: Gömlek, 37.200 TL, PAUL SMITH Pantolon, 84.850 TL, GIORGIO ARMANI
Ayakkabı, fiyatı istek üzerine, CHRISTIAN LOUBOUTIN
Palto ve şapka, kendisine ait
Effy’nin üzerinde: Ceket, 235.000 TL, etek, 107.650 TL, ikisi de DOLCE & GABBANA
Üst, fiyatı istek üzerine, JOSEPH

Louboutin’ın topuklu ayakkabıları, konfordan çok stile öncelik vermesiyle ünlü. Zendaya’nın stilisti Law Roach’ın, oyuncunun kırmızı halılarda vazgeçilmezi olan So Kate’lere dayanabilmek için kendisini nasıl eğittiğini anlattığı viral video bunun en bilinen örneklerinden biri. Louboutin da bir tasarımcı olarak konforun önceliği olmadığını, asıl önemli olanın ayakkabının görünümü olduğunu daha önce açıkça dile getirmişti.

Bu nedenle tasarımcının son dört yılını La Pigalle modelini “mükemmelleştirmeye” adaması şaşırtıcı. İlk kez 20 yılı aşkın süre önce tanıtılan model şimdi yeniden piyasaya çıkarken, tasarımı daha rahat giyilebilmesi için yeniden ele alındı.

“Aynı siluet ama ayağınıza geçirdiğinizde tamamen farklı bir ayakkabı” diye açıklıyor. “Konfor artık bir gerçeklik, aynı zamanda insanların hissetmek istediği bir şey. Mesele yalnızca ayakkabınızla yürümek değil her şeyin bu kadar agresif hale geldiği bir dünyada kendinize bir konfor alanı yaratmak da önemli.”

Ardından ekliyor: “Konforu düşünüyorsanız yüksek topuklu ayakkabıyı nasıl tasarlayabilirsiniz? Bu mümkün değil.”


*Bu yazı ELLE Türkiye Ekim 2026 sayısından alınmıştır.

SON HABERLER