Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
Birlikte geçirdiğiniz güzel bir akşam yemeğinin ardından eve dönüyorsunuz. Siz yeniden görüşmeyi düşünürken karşınızdaki kişi birkaç saat ortadan kayboluyor. Bu sessizlik size hiçbir şey ifade etmeyebilir. Ya da zihniniz çoktan son konuşmanızdaki her cümleyi yeniden incelemeye başlamıştır. Bir başkası içinse asıl huzursuzluk, ilişkinin beklediğinden hızlı yakınlaşmasıyla gelir. Bağlanma stilleri, ilişkilerde yakınlığa, mesafeye ve belirsizliğe nasıl tepki verdiğimizi anlamak için kullanılan bir çerçeve. Erken dönemde bakım verenlerle kurulan ilişkiler bu örüntüleri etkileyebilir. Sonraki deneyimlerimiz ve içinde bulunduğumuz ilişkinin dinamiği de önemlidir. Dolayısıyla dört stil, insanları ayıran kesin kişilik kategorileri değil. Aynı kişi bir ilişkide kendini güvende hissederken başka bir ilişkide daha kaygılı davranabilir.
Güvenli Bağlanma
Yakınlık kurmak da kendi alanını korumak da mümkün. Güvenli bağlanma örüntüsünde kişi ihtiyaçlarını daha açık ifade edebilir, gerektiğinde destek isteyebilir ve karşısındakinin sınırlarına yer açabilir. Bir anlaşmazlık yaşandığında bunu otomatik olarak ilişkinin sonu gibi yorumlamak zorunda hissetmez. Bu, hiç kıskanmamak ya da hiçbir zaman güvenceye ihtiyaç duymamak anlamına gelmez. Daha çok, zor bir duyguyu konuşmanın ve ilişkide kalırken kendi dengesini bulmanın mümkün olduğunu bilmektir.
Kaygılı Bağlanma
Kaçıngan Bağlanma
Bir ilişki ilerledikçe geri çekilme isteği doğabilir. Kaçıngan bağlanma örüntüsünde kişi bağımsızlığına güçlü biçimde tutunabilir, duygusal ihtiyaçlarını dile getirmekte veya kırılganlığını göstermekte zorlanabilir. Bu, yakınlık istemediği anlamına gelmez. Yakınlık çekici olduğu kadar rahatsız edici de gelebilir. Mesafeye ihtiyaç duymak tek başına kaçıngan bağlanma göstergesi değildir. Herkesin yalnız kalmak istediği zamanlar olur. Fark, bu ihtiyacın duygusal yakınlık arttığında düzenli olarak geri çekilmeye dönüşüp dönüşmediğinde ortaya çıkar.
Korkulu-Kaçıngan Bağlanma
Hem yakınlaşmak isteyip hem de yakınlık gerçekleştiğinde uzaklaşma ihtiyacı hissetmek mümkün. Korkulu-kaçıngan bağlanma örüntüsünde terk edilme korkusu ile güvenmekte zorlanma bir arada görülebilir. Kişi bir an temas ararken başka bir an kendini korumak için mesafe koyabilir. Bu örüntü bazı kişilerde geçmişteki öngörülemez veya incitici deneyimlerle ilişkili olabilir. Yine de yalnızca ilişki davranışlarına bakarak birinin çocukluğuna dair sonuç çıkarmak doğru olmaz.
Peki, Kendi Stilinizi Bilmek Ne İşe Yarar?
Bir testin sonucundan çok, zorlandığınız anlarda kendinize sorduğunuz sorular işe yarayabilir: Yakınlık arttığında ne hissediyorum? Bir belirsizlik yaşadığımda ne yapıyorum? İhtiyacımı açıkça söyleyebiliyor muyum, yoksa karşımdakinin bunu kendiliğinden anlamasını mı bekliyorum? Bağlanma stilini öğrenmek bir teşhis almak ya da ilişkinizin geleceğini görmek demek değil. Daha önce fark etmediğiniz bir tepkiyi yakalayıp farklı bir yol denemek için fırsat olabilir. İhtiyaçları açıkça konuşmak, sınır koymak ve zor duygularla baş etmenin yeni yollarını geliştirmek zaman alır. Aynı örüntüler ilişkilerinizi sürekli zorluyorsa bir ruh sağlığı uzmanıyla çalışmak da yardımcı olabilir.
