Kapak Fotoğrafı: Jean Timsit
Venedik’in mimarisi, yüzyıllardır şehrin iki yakasını birbirine bağlayan köprüleri ve geçitleriyle şekilleniyor. Felekşan Onar’ın Passaggi adlı yeni ışık yerleştirmesi de bu fikri cam ve ışık üzerinden ele alıyor. Onar’ın eseri, Venedik Cam Haftası kapsamında bu yıl dördüncü kez düzenlenen “Murano Illumina il Mondo” sergisinde, Norman Foster, Amanda Levete, Cerith Wyn Evans, Bethan Laura Wood ve Pierre Charpin gibi sanatçı, mimar ve tasarımcıların işlerinin yanında sergileniyor.
San Marco Meydanı’ndaki Procuratie Vecchie’nin kemerleri altında gerçekleşen sergi, Murano’nun geleneksel cam işçiliğini çağdaş tasarım ve sanat pratikleriyle buluşturuyor. Bu yıl 12 yeni ışık yerleştirmesini bir araya getiren seçkide aydınlatmalar, mekanla ilişki kuran bir tasarım ve sanat nesnesi olarak ele alınıyor. Sergi, 1 Kasım 2026’ya kadar ziyaret edilebilecek.
İstanbul’dan Venedik’e Uzanan Bir Çalışma
Passaggi’nin hikâyesi aslında yeni değil. Eser, Onar’ın 2018 yılında yine Venedik’te gerçekleştirdiği 41X adlı yerleştirmeyle kurduğu ilişkinin devamı niteliğinde. İstanbul ve Venedik arasındaki tarihsel ve kültürel bağlardan hareket eden 41X, 41 cam köprü aracılığıyla iki şehir arasındaki geçiş fikrini ele alıyordu. Passaggi'&x64;e ise aynı köprü formu parçalanıyor, çoğalıyor ve yeni bir kompozisyon içinde yeniden bir araya geliyor. Eser, bir avize olarak işlevini sürdürürken bulunduğu mimari bağlamın bir parçasına dönüşüyor.
Passaggi’nin üretiminde Murano’nun zanaat geleneği de tasarım sürecinin önemli bir parçası. Eserin sıcak cam üretimi Vetreria Artigiana Guiman’dan Giorgio Guiman, soğuk işleme süreçleri ise Mandruzzato Murano Glass’tan Alessandro Mandruzzato tarafından gerçekleştirildi. Onar’ın köprü formu üzerine geliştirdiği araştırma, Murano ustalarının üretim teknikleriyle birlikte şekillenirken, geleneksel cam işçiliği de çağdaş bir ışık yerleştirmesinin parçası haline geliyor.
Fotoğraf: Jean Timsit
Venedik’in mimarisinden yola çıkan Passaggi, aynı zamanda Onar’ın İstanbul ve Venedik arasında kurduğu kişisel tasarım dilinin yeni bir durağı. Bu çalışma, iki şehir, iki tarih ve farklı üretim gelenekleri arasında kurulan bir geçiş alanı olarak karşımıza çıkıyor.
