Fotoğraflar: Launchmetrics Spotlight
Maximilian Davis’in Ferragamo’daki İlkbahar/Yaz 2027 koleksiyonu, ilk bakışta son derece sade ve rafine. Milano’daki Triennale Müzesi’nde gerçekleşen defilede kadın ve erkek koleksiyonları birbirini tamamlıyor; zengin kumaşlar, güçlü kesimler ve modern detaylar aynı çizgide buluşuyor. Ortaya hem feminen hem maskülen, hem duyusal hem de kontrollü bir Ferragamo çıkıyor.
Koleksiyonun çıkış noktası, Salvatore Ferragamo’nun 1947’de tasarladığı Invisible Sandal. Ayakkabının yaratıldığı dönem ve sürrealist görünümü Davis’i Lee Miller ve Man Ray’e, ikilinin birlikte geliştirdiği solarizasyon tekniğine ve Miller’ın 1930’larda Mısır’da çektiği fotoğraflara götürüyor. Paris’teki Lee Miller sergisini ziyaret eden Davis’in özellikle bu dönemden etkilenmesi, koleksiyondaki safari ve çöl referanslarının temelini oluşturuyor.
Davis, 1940’ların estetiğini olduğu gibi taşımıyor. Dönemin güçlü omuzlarını daha yuvarlak ve zarif formlara dönüştürüyor; yüksek belli takımlar, bol kesimli pantolonlar ve uzun ceketler ise kadın ve erkek koleksiyonunda ortak bir dil oluşturuyor. Bazı takım elbiselerde kullanılan çift katmanlı şeffaf ipek-yün kumaş, giysinin iç yapısını görünür hale getirirken klasik terziliğe daha modern bir bakış getiriyor.
Safari gömlekleri, deri yelekler, yüksek belli kalem etekler ve kemerlerle şekillenen silüetler koleksiyonun güçlü tarafları. Özellikle derinin farklı biçimlerde kullanılması Ferragamo’nun zanaat mirasını gösteriyor. Gancini tokalarıyla tamamlanan deri parçalar ve yüksek belli, bazen göğüs hizasına kadar çıkan kemerler de markanın imzasını koruyor.
Koleksiyonun en cesur detaylarından biri ise şeffaf lateks. Trençkotlardan elbiselere ve etek takımlarına uzanan bu malzeme, bedeni kimi zaman tamamen görünür kılıyor, kimi zaman da kıvrımların içinde belirsizleştiriyor. Bir yandan belirgin biçimde duyusal bir referans taşıyor, diğer yandan Davis’in sade kullanım biçimi sayesinde hiçbir zaman fazla görünmüyor. Transparan kumaşlar, ipek drapeler ve bedene yakın silüetlerle birleştiğinde lüks hissini kendiliğinden veriyor.
Renk paleti de bu yaklaşımı destekliyor. Toprak tonları, zeytin yeşili, çikolata kahvesi ve daha yumuşak pastel tonlar bir arada kullanılırken, aralara daha güçlü renkler giriyor. Koleksiyonun son bölümündeki payetli görünümler ise Lee Miller ve Man Ray’in ışık ve pozlama deneylerine gönderme yapıyor.
Maximilian Davis’in Ferragamo’daki dili bu koleksiyonda daha da net: güçlü ama gösterişsiz, seksi ama kontrollü, lüks ama modern. Kadın ve erkek koleksiyonlarının birbirine bu kadar yakın durması da bu bütünlüğü destekliyor. Özellikle safari gömlekleri, deri yelekler, keskin terzilik ve bedeni takip eden elbiseler Davis’in hem kumaşa hem de silüete ne kadar hakim olduğunu gösteriyor.
Bu koleksiyona bakarken Davis’in estetik dilinin başka bir Paris modaevinde nasıl karşılık bulabileceğini düşünmemek de zor. Özellikle yüksek belli terzilik, deri ve bedeni saran silüetler, zarif lüks yaklaşımı tasarımcının Saint Laurent estetiğiyle de kesişebilecek bir yönü olduğunu düşündürüyor. Yine de Ferragamo’da Davis’in yaptığı şey, başka bir markanın dilini tekrarlamaktan çok kendi çizgisini Ferragamo’nun tarihine yerleştirmek. koleksiyonun başarısı da burada yatıyor. Bu sezon, bunu şimdiye kadarki en net biçimde görüyoruz.
