Fotoğraflar: Milano Erkek Moda Haftası: Prada Sonbahar/Kış 2026, Launchmetrics Spotlight
Geçmişten öğrendiklerimizle bugün ne inşa edebiliriz? Miuccia Prada ve Raf Simons, Prada’nın Sonbahar/Kış 2026 Erkek Koleksiyonu'nda bu soruya sakin bir yanıt veriyor. Bu sezon kopuş yerine devamlılığı; yeniyi, geçmişi silmeden kurmayı öneriyor.
Belirsizlikle tanımlanan bir dönemde, koleksiyon netlik duygusu üzerine kurulu. Yeni siluet uzun ve ince: Bedeni yakından takip eden, duruşu ve hareketi hesaba katan bir yapı sunuyor. Giysiler gösterişli değil ölçülü, kontrollü ve bilinçli. Geleneksel parçalar tanıdık kalırken oranlar ve detaylar üzerinden yeniden yorumlanıyor.
Prada ve Simons giysilerin kültür, anlam, zeka ve özen gibi temel insani değerleri taşıyabileceğini savunuyor. Bu koleksiyonda kıyafetler zamanın izlerini barındıran nesneler gibi ele alınıyor. Yıpranmış yüzeyler, kusurlar ve müdahaleler saklanmıyor; sürekliliği ve hatırlamayı vurguluyor.
Tasarım dili sadeleştirilmiş bir yapı anlayışına dayanıyor. Parçalar ilk bakışta basit görünse de detayda güçlü bir işçilik barındırıyor. Ütüyle bilerek yakılmış hissi veren gömlek manşetleri, su geçirmez kabanların altından görünen tüvit dokular, buruşuk bırakılmış deri yüzeyler bu yaklaşımın örnekleri. Kusur, burada estetik bir tercih olarak öne çıkıyor.
Baskılar farklı dönemleri bir araya getiriyor. Antik çağ, Rönesans ve modern dönem referansları yan yana kullanılarak zamana yayılan bir görsel dil oluşturuluyor. Renk paleti ise alışılmadık ama dengeli: Eski gül tonları, koyu mor, anason yeşili ve yumuşak eflatunlar sezona sakin bir derinlik katıyor.
Siluetler Milano’daki sezon genelinden ayrışıyordu. Yüksekten iliklenen uzun paltolar, ceplere sokulmuş ellerle rahat bir tavırla taşındı; hafif bir 70’ler hissi yarattı. Buruşturulmuş şapkalar ve bucket hat’ler stilin bilinçli olarak gevşetildiği anlar sundu. Trençkot ve yağmurluklar ise renkli "utility" pelerinlerle fonksiyonaliteyi one çıkardı. Yine de koleksiyonun asıl gücü, bu sezon benzersiz kalan ince siluetteydi.
Defile, Fondazione Prada’nın Deposito alanında gerçekleşti. Geçmişe dair izler taşıyan bu mekan, iç ve dış, özel ve kamusal arasındaki sınırları bulanıklaştıran bir sahneye dönüştü. Normalde gizli kalan yapılar açığa çıkarıldı; mekan, koleksiyonun açıklık ve bağlantı temasını destekledi.
Virgin Prunes ve Suicide parçalarından oluşan müzik seçimi defilenin kontrollü huzursuzluğunu pekiştirdi. Bu atmosfer, Miuccia Prada’nın bugüne dair yorumlarıyla örtüşüyor: Öngörülemez bir dünyada, netlik ve dikkatli tasarım bir ihtiyaç haline geliyor.
Prada Sonbahar/Kış 2026, büyük iddialar yerine düşünülmüş kararlarla ilerliyor. Emeği, işçiliği ve nesnenin değerini öne çıkaran bu koleksiyon, geleceğe bakarken geçmişi hatırlamanın hâlâ güçlü bir tasarım aracı olduğunu hatırlatmayı amaçlıyor.
